چهارشنبه، آذر ۲۰، ۱۳۸۷

حاجی واشنگتن


این قسمت از دیالوگ عزت الله انتظامی در نقش حاجی واشنگتن، اولین سفیر ایران در ینگه دنیا، خیلی حال دارد. فیلم و دیالوگ کار زنده یاد علی حاتمی است که 14 آذر سالروز درگذشتش بود. حاجی واشنگتن را حاتمی در سال شصت و یک ساخت و تا زنده بود اجازه نمایش عمومی پیدا نکرد. این فیلم بالاخره در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی، سال 78، اجازه نمایش عمومی گرفت؛
فکر و ذکرمان شد کسب آبرو. چه آبرویی؟ مملکت رو تعطیل کنید. دارلایتام دایر کنید درست تره. مردم نان شب ندارند، شراب از فرانسه می آید. قحطی است، دوا نیست، مرض بیداد می کند، نفوس حق النفس می دهند. باران رحمت از دولتی سر قبله عالم است و سیل و زلزله از معصیت مردم. میر غضب بیشتر داریم تا سلمانی. ریخت مردم از آدمیزاد برگشته. سالک بر پیشانی همه مهر نکبت زده. چشم ها خمار از تراخم است. چهره ها تکیده از تریاک. ملیجک در گلدان نقره می شاشد. چه انتطاری از این دودمان با آن سرسلسله اخته؟ خلق خدا به چه روز افتادند از تدبیر ما؛ دلال، فاحشه، لوطی، لـله، قاپ باز، کف زن، رمال، معرکه گیر، گدایی که خودش شغلی است. مملکت عن قریب تکه تکه می شود... /ا

ارسال یک نظر