پنجشنبه، فروردین ۰۶، ۱۳۸۸

محمود عنایت یا حمید عنایت

با اوج گیری انتقاد ها علیه عملکرد وزارت ارشاد در دوره وزارت خاتمی، کمیته ای نیز در دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی تشکیل شد که به مساله رسیدگی کند. افرادی با گرایش های متفاوت از نهادهای مختلف در آن جلسات شرکت می کردند؛ از جمله آقایان احمد جنتی، حسن روحانی، حسین شریعتمداری و سعید حجاریان و از وزرات ارشاد آقایان خاتمی، مسجد جامعی و انوار. این کمیته هرگز به جمع بندی خاصی در این باره نرسید چرا که دو نگاه وجود داشت که تا کنون هم ادامه دارد؛ نگاهی که معتقد بود راه نجات کشور ممنوعیت انتشار هر کتاب و فیلمی است که ما نمی پسندیم. نگاه دوم که خاتمی حامی آن بود مبتنی بر فعالیت همه شهروندان در چارچوب قانون و ایجاد مصونیت بود و این که فقط از این طریق می توان شکوفایی فرهنگی ایجاد و نسل جوان را از تهدید ایمن کرد ... یک روز آقای شریعتمداری در جلسه کمیته دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی گفت: "وزارت ارشاد راه را برای حمید عنایت باز کرده و به کتاب هایش مجوز چاپ می دهد". شریعتمداری شرح کافی از سوابق حمید عنایت داد که جزو گردانندگان نشریه فردوسی در زمان شاه بوده و اینکه وی سوابق خوبی ندارد و ... سپس آقای خاتمی توضیح می دهد که اولا فرد مورد نطر آقای شریعتمداری "محمود عنایت" است نه حمید عنایت که به رحمت ایزدی رفته است. ثانیا آقای حمید عنایت کتاب های نفیسی نوشته و یکی از آنها را به استاد مطهری تقدیم کرده و گفته انگیزه نگارش این کتاب مباحثاتی بوده که با مطهری داشته است. آقای شریعتمداری در جلسه دیگری ادعا می کند که آقای "جلال امیر" یکی از کسانی است که در تهاجم فرهنگی در سینما نقش جدی ایفا می کند. بعد آقای انوار معاون سینمایی وزارت ارشاد توضیح می دهد اولا شخص مورد نظر "جلال" نیست "جمال" است، ثانیا "امیر" نیست "امید" است، ثالثا مطالبی که درباره ایشان گفته شده نادرست است ...
*

مصطفی تاج زاده – ویژه نامه نوروزی اعتماد ملی – صفحه 69

ارسال یک نظر