دوشنبه، خرداد ۰۴، ۱۳۸۸

نقدی بر برنامه نخست تبلیغات تلویزیونی کروبی

نخستین برنامه تبلیغات تلویزیونی مهدی کروبی، کاندیدای اصلاح طلب، که شب گذشته از شبکه اول پخش شد، برنامه چندان موفقی نبود. در "فرم"؛ کروبی بیش از اندازه آرام بود و آن دستمال کاغذی همیشگی در دستانش نیز مانورهای خوبی نداشت مخصوصا وقتی تصویر کلوزآپ بود. با این حال پوشیدن لباس روشن، بی تردید انتخاب درستی بود. در "محتوا" هم تاکید کروبی برای پاسداشت جمهوریت و اسلامیت و ایرانیت به عنوان دلایل کاندیداتوری، به زعم من بسیار کلی و حتی در حوزه "جمهوریت" سئوال برانگیز هم بود. انتقاد از شورای نگهبان بدون نام بردن از آن در بحث نظارت استصوابی هر چند به جا بود ولی همه می دانیم اصلاح رویه حاکم بر این شورا مطلقا در اختیار قوه مجریه نیست و تاکید بر این که که "اگر قولی دادم و نتوانستم به آن عمل کنم، دلایلش را می گویم" از بزرگی این سنگ برداشته شده کم نمی کند. اشاره به راه حل سوم در روابط دیپلماتیک، یعنی "تعامل"، در برابر دو راه "تسلیم" و "تقابل" هم به نظر خیلی معمولی و کلی بود. این ایده وقتی جذاب تر می شد که مثلا آقای کروبی به طور مشخص درباره دولت ها و نظام های سیاسی معین ابراز نظر کند آن چنان که موسوی به صراحت در اظهارات خود روابط گسترده با همسایگان را بر روابط سیاسی با دول آمریکای لاتین ترجيح داد. با این حال انتقاد آشکار از ماجراجویی های دولت نهم در سیاست خارجی ستاره درخشان صحبت های دیشب کروبی بود.هر چند هم موسوی و هم کروبی بدون نگاه کردن به کاغذ سخن گفتند، و این می تواند امتیازی مثبت و نشانه ای از تسلط برای هر دو باشد، ولی مقایسه دو سخنرانی موسوی و کروبی در شبکه اول نشان می دهد که موسوی به دلیل سرعت بالا در صحبت کردن و تُن بالای صدا، که معمولا برای مخاطب عام در مبارزات انتخاباتی جذاب است، یک سر و گردن از کروبی بالاتر بود.

ارسال یک نظر