پنجشنبه، خرداد ۱۴، ۱۳۸۸

احمدی نژاد برای قدرت حاضر شد همه اخلاق را ببازد


مناظره "موسوی – احمدی نژاد" امشب برگزار شد. اظهارات احمدی نژاد سه محور داشت: "تنها" و "مظلوم" نمایی، مراجعه به دوران نخست وزیری موسوی و طرح سئوالات مکرر در این باره و تهمت زنی به حامیان موسوی. او که می داند به لحاظ عملکرد جاری خود دو منتقد جدی دیگر در شب های آتی مناظره روبروی خود خواهد داشت، سعی کرد برای سهولت کار در دفاع از خود، همه انتقاد ها را در قالب "توهین و تهمت"؛ آن هم فقط از سوی یک جریان واحد کلاسه بندی کند. موسوی این اتهام او را بی پاسخ گذاشت و صرفا با طعنه خواست که صدا و سیمایی که در اختیار اوست امکان برگزاری میزگرد احمدی نژاد با هاشمی و خاتمی را فراهم کند. موسوی به نظر من در این دام احمدی فرو نرفت؛ چون اگر تکذیب می کرد، هواداری هاشمی و خاتمی را از خود تکذیب کرده بود و اگر تایید می کرد، همان چیزی رخ می داد که احمدی نژاد بارها منتظرش بود؛ بارها و بارها تکرارش کرد تا شاید موسوی را به خروش و عصبی شدن هدایت کند ولی موسوی از موضع خود عقب نشینی نکرد و در برابر این اتهام سکوت کرد. او زیرکانه کار دفاع از دیگران را به عهده نگرفت و صریحا یادآوری کرد که اگر احمدی نژاد سندی علیه خود او داشت حتما رو می کرد ولی احمدی نژاد هیچ حرفی علیه وضعیت اقتصادی خود موسوی نداشت. مراجعه مکرر به سابقه دولت میرحسین نیز تقریبا با بی اعتنایی میرحسین مواجه بود. به نظرم موسوی در این بخش نخواست از امام هزینه کند؛ کیست که مثلا نداند این امام بود که دستور داده بود به لحاظ اختلاف افکنی روزنامه رسالت این روزنامه به جبهه های جنگ ارسال نشود؟ یا کیست که نداند ماجرای قطع رابطه با عربستان مربوط به چه چه اتفاقی بود؟ احمدی نژاد برای فرار از "اتهام بی سند حرف زدن"، اتهامات خود را در قالب پرسش عنوان می کرد؛ این به آن می ماند که کسی مدام به رقیب بگوید: "مگر تو نبودی که فلان جا دزدی کردی؟"، اگر رقیب در مقام پاسخ بر آید این شیوه و دور باطل می تواند تا ساعت ها ادامه داشته باشد. احمدی نژاد "نامردانه" چشم بر شرایط جنگی کشور بست در حالی که می دانست موسوی حاضر نخواهد بود اقدامات خود را به پای امام بنویسد. اوج بی اخلاقی احمدی نژاد نام بردن از شهروندانی بود که فرصت دفاع از خود نداشتند و هیچ گاه در دستگاه قضایی نیز محکوم نشده اند. این رفتار یک رفتار ضدمدنی و از سر استیصال بود. او می خواهد با بازسازی ذهنی جبهه بندی "رفسنجانی – احمدی نژاد" در چهار سال قبل، پیروزی خود را تکرار کند. او به احتمال قریب به یقین با واکنش افراد متهم شده در این برنامه مواجه خواهد شد. سکوت مجری و عدم یادآوری قانون مناظره برنامه وقتی که احمدی نژاد در اقدامی مجرمانه اسامی افراد گوناگون را می برد، و یا بی شرمانه و با ادبیات بازجویانه پرونده "همسر" میرحسین را جلوی دوربین بالا آورد، باید به طور جدی مورد توجه قرار گیرد. موسوی که در بخش عمده برنامه به نظر می رسید "متانت بیش از حدی" نشان می دهد و با صحبت رو به دوربین و مجری، و نه احمدی نژاد، قصد کم محلی به رقیب خود دارد؛ در ده دقیقه پایانی وقتی وقاحت رییس جمهور به اوج رسید و نام افراد را برد، با آن اشاره انگشت رو به احمدی نژاد، و سپس رو به مردم، که "من می خواهم این روند را تغییر دهم. پرونده سازی را تمام کنم ... معاون رییس جمهور برای اینکه دنبال کار مردم باشد این ور و ن ور می رود که پرونده سازی کند"؛ احمدی نژادی را که دیگر مهلت صحبت نداشت؛ ناکام گذاشت. من شخصا احتمال ورود رهبری و یا لااقل قوه قضاییه را به این موضوع منتفی نمی دانم چون اقدام احمدی نژاد در وارد کردن اتهامات سنگین مالی به افراد در مقابل دوربینی که تصاویر آن را همزمان و مستقیم میلیون ها نفر به تماشا نشسته بودند، شأن نظام و رییس جمهوری اسلامی ایران را لکه دار کرده است. احمدی نژاد البته اینک استراتژی مناظره خود را لو داده و احتمالا در مواجهه با رضایی و به خصوص؛ کروبی به شدت تحت فشار خواهد بود


Cartoon by Didie SW from Indonesia

ارسال یک نظر