یکشنبه، شهریور ۱۵، ۱۳۸۸

تحلیل بیانیه یازدهم میر حسین (1)

بیانیه یازدهم میرحسین هم در بخش توجه دادن به مسائل جاری کشور، هم ارائه نقشه راه برای آینده و هم مضامین معنوی متعالی آن، این قابلیت را دارد که مورد بررسی و تحلیل جدی قرار گیرد. به طور قابل توجهی این بیانیه حاوی مطالبی مهم است که نشان می دهد میرحسین به درستی شرایط خطیر کنونی و نقش بی نظیر آن را در آینده کشور، و همچنین جایگاه رهبری خود را در هدایت معترضان به وضع موجود، درک کرده است. میرحسین در این بیانیه با تاکید دوباره به تخلف ها و تقلب های "سازمان یافته"، بی تدبیری مسوولان امر در مقابله با مشکلات در جریان برگزاری انتخابات و ضمن ابراز نگرانی خود و جمع کثیری از دلسوزان در مورد وضعیت پیش آمده، به بی اعتنایی و حتی دشمنی با برخی از اصول واضح قانون اساسی توسط مصدرنشینان حمله کرده. او در این بیانیه از زمزمه تسویه وسیع دانشگاهیان آزاده و متعهد خبر داده که ظاهرا واکنشی است به انتقاد از شیوه تدریس علوم انسانی در دانشگاه ها. میرحسین با ذکر این مهم که راه سبز امید، یک رویکرد اجتماعی است و نه صرفا حکومتی و بر خلاف یک حزب که روی اشتراک های حداکثری اعضا تاکید دارد، حزب نیست و بر وحدت حول حداقل نکات مشترک شکل گرفته، نقشه و بهانه جویی هایی اخیر حکومتی برای عدم صدور مجوز فعالیت به "راه سبز امید" را بی اثر کرده و یا اعلام این که "علیرغم تمامی حوادث تاسف بار و مرارت خیز این ایام، مردم ما اینک به نتایجی بسیار ارزشمندتر وماندگارتر از انتخاب یک فرد دست یافته اند"، نور امید درخشانی به دل هواداران تابانده است. او می گوید که اوضاع کنونی ماحصل استیلای تفکری بر کشور است که معتقد به محو تعدد و تنوع در جوامع بشری است. او دلاورانه می نویسد: "یک بار هم شده میراثی را که از امام خود تحویل گرفتیم باایران امروز مقایسه کنیم؛ جامعه ای سودا زده که در آن تحجر دولت سازی می کند؛ جامعه ای تقلب زده". او در بخش دیگری به موج هراس آفرینی ها اشاره دارد و معتقد است کسانی که ترسیده اند، ترس خود را با ترساندن دیگران مخفی می کنند؛ "آیا مسافران بیراهه نیز به آن چیز که باید انتظارش را می کشیدند، نرسیده اند؟ ملاحظه تقیه و تملق این و آن و شنیدن بوی حرص و بخل و آز از دهان تمجیدگران، برخورداری از حمایت خطیبی که از منبر مقدس نماز جمعه به خشونت تشویق و به اعتراف گیری مباهات می کند؛ ترس، ترس از تنهایی، ترس از آینده، ترس از عاقبت، ترسی که با ترساندن دیگران پنهانش می کنند".

ارسال یک نظر