شنبه، شهریور ۲۱، ۱۳۸۸

فساد در قلب


ای مالک! هرگز مگو "من به مقام فرماندهی نصب شده ام فرمان می دهم باید اطاعت شوم"، زیرا این تلقین نابکارانه وارد کردن فساد در قلب است و عامل سستی و تزلزل در دین و نزدیک شدن به دگرگونی ها و در آن هنگام که با توجه به مقام بالای خود، هیبت و تکبری در خود احساس کردی فورا به یاد بیاور عظمت ملک خداوندی را که فوق توست و بنگر و متوجه باش بر قدرت و سلطه خداوندی و بر ناتوانایی هایی که درباره نفس خود داری. این توجه و نگرش است که سرکشی و تمرد را از تو می گیرد و تندی تو را فرو می نشاند و آن عقل را که از مغزت بیرون رفته بود به تو باز می گرداند ... اگر انصاف برقرار نکنی، ستم ورزیده ای و هر کس که به بندگان خدا ستم روا دارد، خداست که از طرف بندگانش دشمن آن ستمکار است و هر کس که خدا با او خصومت کند، دلیلش را باطل سازد ... هیچ چیزی بیش از حرکت بر مبنای ظلم موجب دگرگونی نعمت خداوندی و سرعت انتقام او نیست زیرا خداوند شنونده دعای ستمدیدگان است و در کمین ستمگران ... دورترین و مبغوض ترین مردم در نزد تو کسی باشد که بیشتر در صدد پیدا کردن و ابراز عیوب مردم است زیرا در مردم عیوبی است که شایسته ترین انسان ها برای پوشاندن آن ها زمامدار است پس آنچه را که از تو پوشیده است کشف مکن زیرا جز این نیست که تکلیف تو پاک کردن چیزیست که بر تو ظاهر گشته است ... گره هر کینه را از دل های مردم باز کن و عامل هر گونه عداوت را از خود قطع کن


امیرمومنان؛ حضرت علی علیه السلام، در نامه به مالک اشتر

ارسال یک نظر